Vraag een willekeurige AI om een hypnosetekst en je krijgt altijd dezelfde: ontspan, haal diep adem, voel je opgewonden. Dat is de ergste fout die een script kan maken — niet omdat het saai is, maar omdat de zin iets beweert over de toestand van wie luistert. Klopt het op dat moment niet, dan weet haar kritische verstand: dit is niet waar. En daarna is niets meer waar.
„Je bent opgewonden.”
Een bewering. Ze klopt of ze klopt niet, en dan is de sessie voorbij.
„Misschien merk je straks hoe opgewonden je al geworden bent — en welke plek het als eerste voelde.”
De uitkomst is voorondersteld; alleen het hoe en het waar blijven open. Daar valt niets tegen in te brengen.